Sunday, 21 July , 2019
امروز : یکشنبه, ۳۰ تیر , ۱۳۹۸ - 19 ذو القعدة 1440
شناسه خبر : 4412
  پرینتخانه » آخرین اخبار, شهر ما, گفتگوها تاریخ انتشار : ۲۷ دی ۱۳۹۷ - ۲۱:۱۵ | 28 بازدید | ارسال توسط :

روایت صادق رحمانی از شاعری‌اش

  صادق رحمانی از تجربه و آغاز شاعری‌اش گفت و به این موضوع اشاره کرد که در شعرهای آخرش بیشتر به ظرفیت‌های زبانی جدید توجه دارد. به گزارش ایسنا، بر اساس خبر رسیده از خانه شاعران، سومین نشست تخصصی «شیرازه شعر» سه‌شنبه (۲۵ دی‌ماه) با حضور شاعران و علاقه‌مندان، توسط دفتر شعر جوان برگزار شد. در این […]

روایت صادق رحمانی از شاعری‌اش

 

صادق رحمانی از تجربه و آغاز شاعری‌اش گفت و به این موضوع اشاره کرد که در شعرهای آخرش بیشتر به ظرفیت‌های زبانی جدید توجه دارد.

به گزارش ایسنا، بر اساس خبر رسیده از خانه شاعران، سومین نشست تخصصی «شیرازه شعر» سه‌شنبه (۲۵ دی‌ماه) با حضور شاعران و علاقه‌مندان، توسط دفتر شعر جوان برگزار شد.
در این برنامه که به بررسی کارنامه شعری صادق رحمانی پرداخته شد، این شاعر در ابتدا با اشاره به اولین تجربیات نوشتن خود گفت: من در یک خانواده اهل علم به دنیا آمدم. پدرم روحانی بود و در عین حال به ادبیات علاقه زیادی داشت و گاه شعر هم می‌سرود. اولین مواجهه من با شعر، از طریق کتاب‌های کتابخانه او بود و از آن‌جا که شخصی عاطفی و درون‌گرا بودم، اندوه خود را به کلمات تبدیل کردم و این اولین تجربه نوشتن من بود.
رحمانی سپس به بیان خاطرات دهه ۶۰ خود پرداخت و ادامه داد: در دوران جنگ، ما را به مرز قصرشیرین فرستادند. در آن شب‌ها شعرهای قیصر امین‌پور و سیدحسن حسینی را بسیار می‌خواندم و این امر باعث شد که اولین شعرهای جدی خود را در قالب‌های رباعی و دوبیتی بسرایم. بعضی از آن شعرها را به مجله «امید انقلاب» فرستادم که در آن زمان حسین اسرافیلی، سردبیر بخش شعر این مجله بود.
او در ادامه گفت: حاصل این اشعار کتاب اولم بود که در سال ۷۳ و با عنوان «با همین واژه‌های معمولی» توسط موسسه محراب اندیشه منتشر شد. این کتاب شامل تجربیات شعر من از سال ۶۸ تا ۷۲ بود.
رحمانی اظهار کرد: مجموعه دوم من  «انار و بادگیر» که در سال ۷۵ چاپ شد، جزء اولین مجموعه‌های شعری بود که به زبان عربی ترجمه شد و همزمان با این کتاب، یک مجموعه شعر محلی نیز به گویش مردم شهر گِراش (جنوب غربی استان فارس) منتشر کردم که هم‌اکنون مردم آن منطقه برخی شعرهای این کتاب را در جشن‌های خود می‌خوانند.
او سپس درباره کتاب «سبزها، قرمزها» گفت: این کتاب، نقطه عطفی در تجربه شعری من به حساب می‌آید. شعرها دارای وزن رباعی و در عین حال بدون چارچوب آن هستند.
رحمانی همچنین بیان کرد: من در مجموعه‌ها و شعرهای آخر خود بیشتر به ظرفیت‌های زبانی جدید توجه دارم و کمتر شعر کلاسیک می‌گویم.
در پایان جلسه، صادق رحمانی از دفترهای شعر خود، شعرهایی را خواند.
از صادق رحمانی تاکنون شش مجموعه شعر «با همین واژه‌های معمولی» (۱۳۷۳)، «انار و بادگیر» (۱۳۷۵)، «همه چیزها آبی است» (۱۳۷۶)، «در این شب آهسته» (۱۳۸۰)، «سبزها، قرمزها» (۱۳۸۵) و «آبی روشن، آبی خاموش» (۱۳۹۶) منتشر شده است.
شیرازه شعر نشست ماهانه و تخصصی درباره شعر و شاعران امروز است که به دبیری محمد رمضانی‌ فرخانی، سه‌شنبه‌های آخر هر ماه در خانه شاعران برگزار می‌شود.

|
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.